NATUURLIJK DENKEN.
Je als mens gelijkwaardig voelen als onderdeel van het natuurlijk denken.De huidige afstemming van de aardse maatschappij komt het meest overeen met die van Gerhard de Koetsier uit ‘Zij die Terugkeerden uit de Dood’. Natuurlijk leren denken is geen doel op zich, maar een middel om aan Gene Zijde werk (dienende liefde) te kunnen doen en dus te kunnen evolueren. Bovendien kan het ons hier op aarde ook al helpen om beter te kunnen leven (meer in overeenstemming met Gods wetten), om beter goed te kunnen maken en om minder disharmonie te veroorzaken.Zolang wij ons nog niet gelijkwaardig voelen als mens, denken we nog onnatuurlijk. Immers: wij zijn allemaal gelijkwaardige kinderen van God. Wij zijn niets minder waard dan de eerste mens (Christus) en niets meer waard dan de laatste (primitiefste) mens. Dat weten we uit de Rulof-boeken, maar het is de bedoeling dat we dat ook zo gaan voelen. Indien wij mensen niet gelijkwaardig geschapen zouden zijn, zou dit een onrechtvaardigheid in de schepping betekenen, wat toch niet mogelijk is! Wij mensen zijn allen gelijkwaardig geschapen en evolueren allemaal binnen dezelfde wetten en mogelijkheden. Natuurlijk is het wel zo, dat we niet allemaal in hetzelfde stadium van evolutie zitten omdat we niet precies tegelijk begonnen zijn. Onze zielen zijn dus niet precies even oud. En daardoor verschillen de mensen zo veel van elkaar.

Ze blijven echter, ondanks verschillen in zieleleeftijd, verleden, karma, karakter, telenten, enzovoorts, toch gelijkwaardig als mens. Er zijn helaas nog te weinig mensen op aarde die ‘gelijkwaardigheid’ nastreven.En er zijn nog veel minder mensen die deze gelijkwaardigheid ook echt begrijpen. Wij Rulof-lezers kennen het ontstaan en de evolutie van de mens en kunnen begrijpen waarom alle mensen gelijkwaardig zijn. En zo zijn er nog veel meer belangrijke dingen in het leven, die wij, als lezers van deze unieke boeken, dank zij Jozef Rulof, als enige kunnen begrijpen. En we dienen dus uit te kijken dat we ons, met alles wat we hierin gelezen hebben, niet meer gaan voelen dan anderen. Iedere ziel zal zich ooit deze kennis eigen maken, dat dienen we goed te beseffen. Het is gewoon een kwestie van tijd.Zowel de primitiefste mensen in ons zonnestelsel alsook de mensen in de diepste astrale hellen, zullen ooit begrijpen waarom ieder mens gelijkwaardig is. Maar zoiets kun je je moeilijk voorstellen, dus maken we liever een andere vergelijking. Is een zwak en onooglijk kind uit de 3e groep van e lagere school minder waard dan een gezond en mooi kind uit de 6e groep? Wij weten dat ze gelijkwaardig zijn, maar……. Voelen die kinderen dat ook zo? Ik denk van niet. En er zijn nog wel meer aspecten in de maatschappij die de verschillen tussen de mensen benadrukken en de gevoelens van gelijkwaardigheid tegenwerken.In India heb je de kasten-verschillen. En vroeger had je ook hier de verschillenden ‘standen’: de ‘adel’, de ‘middenklasse’ en het ‘gewone volk’. Maar is het nu veel anders? De verschillen in rijkdom, macht en aanzien heb je nog steeds en er is sinds vroeger nog en ander aspect bijgekomen dat de mens gevoelens van ongelijkwaardigheid kan geven, en dat is: ‘intelligentie’. Intelligente mensen, kijken helaas vaak neer op de minder intelligente medemensen.

Ze laten geregeld zien hoe slim ze zijn en ergeren zich vaak aan dom en traag gedrag van anderen.En die minder intelligente mensen kijken dan helaas nog te vaak op tegen hen geleerde en makkelijk pratende medemensen. De één voelt zich onterecht meerderwaardig en de ander onterecht minderwaardig, maar beide mensen denken dus onnatuurlijk. Beide mensen weten niet dat mensen in principe altijd gelijkwaardig zijn en blijven en bovendien weten ze ook niet dat intelligentie slechts een talent of eigenschap is, die behoort bij een taak die men in dat leven dient te volbrengen. Het kan dus best zijn, dat een doctor of professor in een volgend leven een stotterende arbeider is, om in die toestand iets van oorzaak-en-gevolg te beleven.Ieder van ons dient dus uit te kijken die ie zich niet meerderwaardig voelt dan minder intelligente medemensen en niet minderwaardig dan intelligente medemensen. En dit geldt niet alleen voor intelligentie, maar ook voor andere talenten, zoals bijvoorbeeld muzikaliteit, kunstzinnige creativiteit, praatvaardigheid, mediamieke gevoeligheid enz. enz. Geen enkele eigenschap mag ons gevoel van gelijkwaardigheid misleiden; zelfs het hebben van de eigenschap ‘liefde’, wat toch de belangrijkste eigenschap is die er bestaat, geeft de mens niet het recht om zich daardoor meerderwaardig te voelen. Het is niet voor niets, dat hoog-ontwikkelde geesten in de hogere hemelsferen zich ‘kinderen in de geest’ blijven noemen. En al hun medemensen noemen ze ‘broeders’ of ‘zusters’.Dan nog dit: mensen die zich op aarde meerderwaardig voelen, houden echter niet alleen zichzelf en anderen voor de gek. Zij scheppen door hun waanbeeld ook vaak nieuw oorzaak- en- gevolg, omdat ze veel medemensen met onvoldoende respect behandelen. Wie zich meerderwaardig voelt is meestal teven betweterig en eigenwijs, zodat men zelden een goed advies aanneemt van een eenvoudiger mens. (En ik denk dat dit ook de reden is waarom intellectuelen zelden openstaan voor de leer uit de Rulof-boeken.

De geestelijke waarheid is namelijk eenvoudig van aard en is in hun ogen dus minderwaardig, iets dat men liever bespot, dan dat men er voor buigt.)Denken in termen van gelijkwaardigheid behoort dus tot het natuurlijke denken. We dienen dus een evenwicht te vinden in: het je niet meer te voelen dan iemand die minder dan jou lijkt en het je niet minder te voelen dan iemand die meer dan jou lijkt. Het is ook goed te beseffen dat God jou waardevol vindt, maar dat God ook al Zijn kinderen gelijkwaardig ziet. We zijn geen grammetjes meer of minder dan een ander. Je bent wie je bent; als mens ben je een volwaardig kind van God. En we dienen ook nooit te vergeten, dat je als ziel al duizenden levens achter de rug hebt en dat de talenten die je nu hebt, maar een fractie vormen van jou als volledige ziel. Al die andere talenten blijven nu onbewust omdat ze niet van belang zijn voor je huidige levenstaak en voor wat je hier nu te leren of goed te maken hebt. Dus in werkelijkheid heb je veel meer talenten in je, dan welke je bij je geboorte ‘meegekregen hebt’. En zelfs indien het er nu op lijkt, alsof je toen helemaal geen talenten meegekregen hebt, dan nog ben je een volwaardig mens die zich gelijkwaardig mag voelen ten opzichten van ieder ander.

Waarschijnlijk dien je dan iets te BELEVEN, iets zinvols, iets om goed te maken of om te leren. En…. Om iets te beleven heb je niet veel talenten nodig. Het komt wel eens voor, dat zelfs de eenvoudigste talenten een beleving in de weg staan, bijvoorbeeld bij dementie. Maar ook onze dromen (ook controle is een talent) vormen daar een voorbeeld van.Wie zich aan Gene Zijde meer ‘voelt’ dan een ander, plaatst zichzelf in een onnatuurlijke toestand en staat daardoor stil in z’n geestelijke groei. Je kunt dan niet in de eerste sfeer komen. Door elke vorm van hoogmoed, veroordeel je jezelf tot een mistige of duistere sfeer. Om vooruit te komen, dien je je op dat gebied ‘de eenvoud van een kind’ eigen te maken. En dat valt niet mee voor iemand die sterft als iemand met een ‘belangrijke positie’ in de maatschappij. Dan krijg je het daar dus moeilijk, omdat dat gevoel van ‘belangrijk zijn’ eerst afgelegd dient te worden. En dat moet je eerst WILLEN afleggen.En alleen al het nemen van dit wilsbesluit, daar doen sommigen al jaren over. Je dient daar in vrijheid voor te kiezen en kan men je dus niet bij helpen. In ongemotiveerde mensen steken de begeleiders weinig tijd. ‘’Wie niet wil staat stil’’. Maar wanneer je dan eindelijk het wilsbesluit tot gelijkwaardigheid genomen hebt, dan krijg je wel alle hulp van de begeleiders, maar zelfs dan nog schijnt het ‘voetstuk afbreken’ daar meer moeite te kosten dan hier op aarde. En – beste lezers – omdat iedereen wel ergens een voetstukje heeft, bewust of onbewust opgebouwd, kunnen we er maar beter nu al aan beginnen.


Hoe natuurlijker we gaan denken, hoe sneller wij evolueren naar meer geluk en liefde.
Natuurlijk denken wil in eerste instantie zeggen: denken in overeenstemming met Gods wetten en met name met Gods belangrijkste wet: de Liefde, met een grote L.
In het boek 'Zij die Terugkeerden uit de Dood' lezen we, dat Gerhard de Koetsier eerst moest leren natuurlijk te denken indien hij vérder wilde komen in het Hiernamaals. Zo moest hij eerst het verschil leren zien tussen: hoe er in het Hiernamaals werd gedacht  én hoe er op aarde werd gedacht. Hieruit kunnen we helaas de conclusie trekken, dat er op aarde nog niet zo natuurlijk gedacht wordt. En omdat er nog onnatuurlijk gedacht wordt, wordt er dus ook nog onnatuurlijk gelééfd. Er zijn hier nu nog maar weinig mensen die helemaal denken en leven volgens Gods natuurwetten, maar in de toekomst zullen er dat steeds meer worden.
Twee belangrijke aspecten van het natuurlijk denken zijn: het 'Liefde-denken' en het 'oneindigheids-denken'. Christus heeft als eerste het 'Liefde-denken' op aarde gebracht; het 'oneindigheids-denken' werd al eerder door vele religies verkondigd, weliswaar in verschillende vormen, maar gemeenschappelijk was, dat iemands leven op de een of andere manier verder ging na diens sterven.
Maar, zowel het 'Liefde-denken' als het 'oneindigheids-denken' worden door de huidige wetenschap niet serieus genomen en niet als waardevol gezien. De meeste intellectuelen uit onze moderne maatschappij geloven nog niet in een verder-leven van hun geest na de stoffelijke dood en vinden het 'liefde-denken' een twijfelachtige hobby voor anderen, maar dus niet een zinvolle methode om werkelijk aan zichzelf te werken.En omdat de niet-intellectuele massa nog steeds opkijkt tegen dat wat de intellectuelen zeggen en schrijven, mede daarom zijn er nu nog maar zo relatief weinig mensen, die serieus bezig zijn met het 'liefde-denken' en met het 'oneindigheids-denken'.
Wanneer, via het directe-stem-apparaat, de meeste intellectuelen overtuigd zullen worden van het 'oneindigheids-denken' en 'liefde-denken', dan zal de massa wellicht ook snel volgen.


En wanneer men serieus gaat geloven in een verder-leven van z'n geest, meteen nadat men voor de aarde gestorven zal zijn, dan pas zal men hier-en-nu serieus willen werken aan z'n toekomstig welzijn. En dan pas beseft men, dat men niet alleen verantwoordelijk is voor z'n huidig welzijn, maar ook voor zijn welzijn straks in het hiernamaals. En dat is de reden dat men nu nog zo onverantwoord omgaat met z'n eigen groeimogelijkheden, met z'n medemens, met de natuur, enz. enz.
Maar gelukkig gaat hier dus verbetering in komen, waarschijnlijk reeds binnen tien, vijftien jaar. Onze geleerden en de intellectuele leiders in de maatschappij  zullen bewijzen krijgen, dat het hiernamaals werkelijk bestaat en dat ons leven werkelijk verder zal gaan meteen na ons sterven op aarde.
En na deze niet-te-ontkennen bewijzen, die steeds herhaald kunnen worden en waar geen speld tussen te krijgen is, wordt men gedwongen om anders te gaan denken, geestelijker en natuurlijker.
En dan kunnen wij, als lezers van de Rulof-boeken, omdat wij al jarenlang ervaring hebben met realistisch, spiritualistisch denken, onze broeders en zusters op aarde helpen om deze geestelijke aardbeving te boven te komen. Onze Rulof-wijsheid krijgt extra waarde, wanneer de westerse maatschappij op haar grondvesten beeft en schudt. De natuurwetenschappers, bestuurders, juristen, journalisten, medici, psychiaters, psychologen, theologen, economen, noem maar op, allen zullen zich dan moeten herbezinnen op hun taak, funktie en status in de maatschappij.


Stelt u zich eens voor wat zo'n geestelijke revolutie teweegbrengt, en dat alles in de Eeuw van Christus. De toekomst zal in ieder geval positief zijn... maar er zullen eerst nog wel enige, pijnlijke overgangs-verschijnselen, oftewel groei-verschijnselen aan voorafgaan. Maar ook bij die strijd zal Gene Zijde hulp en steun bieden. Maar ook wij, de Rulof-lezers kunnen daarbij misschien enige hulp bieden aan de mensen die willen. Zo gaat de Boekenwijzer hiervoor een 'BASIS-STUDIE RULOF-LEER' ontwikkelen. Het belangrijkste uit de Rulof-leer kan dan sneller en effectiever - via de boeken van de Meesters - aan de massa worden doorgegeven. Voor dit project worden 4 Rulof-boeken gebruikt, namelijk: Zij die Terugkeerden uit de Dood, De Kringloop der Ziel, Een Blik in het Hiernamaals en Door de Grebbelinie naar het Eeuwige Leven. Bij ieder hoofdstuk worden een aantal vragen en belangrijke citaten, oftewel fundamenten, gegeven. Bovendien komt er bij elk van deze 4 boeken een thematische index, oftewel alfabetische trefwoordenlijst, om snel dingen te kunnen terugzoeken via een alinea-systeem, zodat het niet uitmaakt welke druk iemands boek heeft.
Maar..... wat nog belangrijker is, om ons voor te bereiden op voorgenoemde geestelijke revolutie, is, dat we zelf leren leven volgens de natuurlijke wijsheid uit de Rulof-boeken. Immers hoe meer liefde en innerlijke harmonie we ons eigen maken, hoe beter we zelf de Rulof-leer zullen begrijpen. En dan kunnen we spontaan uit eigen ervaring over deze geweldige leer aan anderen vertellen, vragen beantwoorden en adviezen geven.


Dan wil ik hier graag nog iets zeggen over de praktische kant van het natuurlijke denken.
We dienen geregeld de tijd te nemen, om eventjes na te denken over ons leven, dus tijd te nemen om onze gedachten te laten gaan naar onze eigen toestand, naar waar we met ons leven naar toe willen gaan en of we daar op een goede manier mee bezig zijn. Het is geen overbodige luxe om ons geregeld te bezinnen op ons eigen leven en we dienen daar dus bewust tijd voor in te plannen, zeker in de tegenwoordige tijd, waar je al zo veel tijd in andere zaken dient te stoppen.
Indien we dat niet doen, dan verzuipen we in het drukke westerse leven. We verliezen ons zelf daar dan in. De een wordt overspannen, de ander apathisch, onverschillig of verkwist z'n kostbare tijd aan aardse zaken, die straks na de dood geen waarde meer blijken te hebben.
Echter, door je geregeld op je leven te bezinnen, komt er meer evenwicht in je leven, meer natuurlijkheid en minder onnatuurlijkheid.
'Evenwicht' is duidelijk een aspect van 'natuurlijkheid'; we zien immers overal evenwicht in de natuur. En andere dingen zijn duidelijk onnatuurlijk, dingen zoals: overspannenheid, onverschilligheid, passiviteit, lusteloosheid, depressie, maar ook: koortsachtig fanatisme, werk-verslaving en wellust naar macht en status.
Door geregelde bezinning worden we dus natuurlijker en dus evenwichtiger.
- Nu zal ik u nog op een andere manier aantonen, waarom geregelde bezinning echt iets natuurlijks is voor ons als mens. Dieren zijn altijd al natuurlijk en hoeven zich dus nooit te bezinnen. Maar mensen hebben een vrije wil; we kunnen steeds zelf in vrijheid kiezen, welke richting we uit willen gaan met ons leven. We hebben ieder moment de keuze om:
óf ons willekeurig mee te laten dobberen op de golven van het leven; dat is dus de weg volgen van de minste weerstand; dat lijkt makkelijk; en men denkt: ik zie wel waar ik uit kom.


Of we nemen zélf het roer in handen en bepalen zélf bewust waar we met onszelf naar toe willen.
Dat zijn de twee mogelijkheden die ieder mens altijd heeft, en dit komt dus door onze vrije wil. En indien je kiest voor die tweede mogelijkheid, dus dat je bewust sturing wilt geven aan je eigen leven, dan kun je dit alleen waarmaken indien jij je geregeld bezint op je leven en het zo-nodig bijstuurt in de juiste richting.
(Tussen haakjes: je bezinnen op je levensdoelen heeft overigens nog een prettig neveneffect, als die doelen zijn: het ontwikkelen van meer liefde, harmonie en geluk. Door deze bezinning op ‘het hogere’ ga jij je hier namelijk ook op afstemmen, en zul jij hier ook ondersteuning van ontvangen.)
'Geregeld bezinnen' draagt dus bij aan een natuurlijk evenwicht bij het omgaan met de vrije wil van de mens.
'Geregeld bezinnen' draagt ook nog op een andere manier bij aan het natuurlijk evenwicht van onze geest. Namelijk, indien we geregeld de tijd nemen om onze gedachten even tot rust te laten komen, zonder dan met een andere taak bezig te zijn, dan kunnen we onze belevenissen beter verwerken.  

Wat is het geval? Om vérder te komen in ons leven, dienen we allerlei dingen te beléven. Dat is goed. Maar die belevenissen dienen vervolgens ook verwerkt te worden. Echter, indien we dat verwerken onvoldoende toepassen door onze gedachten daar over te lagen gaan, oftewel daarover ná te mijmeren, dan gaat dit storingen geven in onze geest. Die gedachten en gevoelens gaan ons dan storen terwijl we met onze andere activiteiten bezig zijn. En dat is dus een onnatuurlijke toestand. Maar dit kun je dus  voorkomen  door geregeld tijd te nemen voor bezinning.
Dit soort bezinnen heeft dus met je verleden te maken, terwijl het vorig-genoemde bezinnen met je toekomst te maken heeft. Maar beide dienen we geregeld in het 'nu' toe te passen, liefst dagelijks, maar toch zeker wekelijks.
Beide soorten bezinnen behoren tot het natuurlijk denken en beide dragen bij aan onze geestelijke evolutie en innerlijke harmonie.
Giel Heijmans.


Google Analytics Alternative