Mijn onbewuste andere ik ľ  vervolg van hoofdstuk 4  Tussen leven en dood Letterljke tekst uit het boek Vragen    Antwoorden:  komen tot stand d.m.v. dialoog tijdens de bijeenkomsten  en door antwoorden die Ingeborg uit Goes geeft via de mail.                                             

Mijn onbewuste andere ik. Blz.  68 - 69 De gaven van Dectar zijn al heel groot, hij kan wilde dieren zijn wil opleggen, hij kan genezen met kruiden en magnetiseren, hij kan gedachten lezen.  Venry, leerling van Dectar,  krijgt hier steeds meer inzicht in, ook stilaan dat hij qua gevoelens boven Dectar staat, zodat hij niet alleen de leerling is van Dectar maar tevens zijn leraar.   Dectar is meester wanneer hij Venry zijn kennis overdraagt, maar leerling wanneer hij beseft dat hij nimmer de hoogte van Venry zal bereiken vanwege zijn gevoelsleven wat nog op een lager niveau staat.   

Venry ziet hoe oud de ziel van Dectar is, maar tevens hoe jong hij is van gevoelens. Omdat Dectar zijn leerling Venry goed wilt leren kennen, daalt hij hiervoor af in hem terwijl Venry slaapt.  Venry waarschuwt hem wel om niet te ver te gaan en zich hierin de beteugelen.  Dectar doet dit alles wel met goede bedoelingen, opdat hij Venry zou kunnen verdedigen tegen indringende onbetrouwbare  priesters.  Dectar en Venry gaan telepathisch met elkaar om. 

Dectar is symbolisch gezien vleugellam gemaakt.  Dat wil zeggen dat hij zijn beperkingen heeft op geestelijk vlak en dit is, volgens mij, gekomen onder invloed van andere priesters en/of geesten.   

Venry ziet hoe oud Dectar (zijn ziel) al is, maar tevens hoe jong van karakter hij in dit leven staat. Doordat Dectar meer wil bereiken op geestelijk vlak, dan waar hij al aan toe is, brengt dit gevaar met zich mee.      Onberispelijk is je zien, beste Dectar, doch dit voelen en deze verlangens vragen om vernietiging.  Reeds bij mijn binnentreden smeekte je om bezit en dacht je niet meer aan al die wetten, waarvan je rilt en beeft.  Onder bezit versta ik,  in deze context,  geestelijk bezit.   Dectar wil meer kunnen op dat vlak dan waaraan hij al aan toe was, waardoor hij bereikbaar is voor kwade geesten, met alle gevolgen vandien. 

Blz.  70 Op deze bladzijde geeft Venry toe, dat hij ooit in een vorig leven ten onder ging.  Inmiddels kent zowel Dectar als hij zelf zijn vorige leven waarop dit slaat.  Eeuwen geleden was Dectar de leerling van Venry, Dectar ontving toen bijzondere gaven die hij echter verkeerd toepaste, wat toen zijn ondergang betekende.  In dat leven vermoordt hij zelfs zijn moeder door haar gif toe te dienen en dat alleen om zijn honger en dorst te stillen.  Slaat dit op geestelijke honger en dorst?   Hield zijn moeder van toen hem misschien tegen om zich in die richting te ontwikkelen?  Kan het een andere oorzaak gehad hebben?    Omdat hij toen in dat leven nog erg aards gebonden was, denken we dat dit sloeg op gewone honger en dorst en niets te maken had met geestelijke honger en dorst.  

Venry begrijpt dat ze worden geholpen door geesten die hen welgezind zijn, was dat niet zo dan zouden ze weer kunnen "verongelukkenö.   Venry voelt ook dat hij zichzelf zal ontwikkelen, zodat hij in dit leven de leraar van Dectar zal worden.    Dectar verlangt zo naar geestelijke groei, mede doordat hij zo verlangt naar de ontmoeting met zijn tweelingziel.  Slaat dit op het feit, dat hij vermoedens heeft dat zijn tweelingziel reeds qua geestelijke ontwikkeling hoger zit dan hij zelf?  Dit hoeft niet zo te zijn, vermoedelijk leeft zijn tweelingziel eveneens tegelijk met hem op aarde, maar zoekt hij geestelijk contact met haar.  

Les in concentratie en de eerste proef

Blz.  71   Daar Venry een proeve van bekwaamheid moet afleggen bij de Priesters van de tempel van Isis, komt Dectar hem daarvoor ophalen.  Terwijl ze daar naar op weg zijn krijgen ze door  van geesten dat het beter is om daar niet heen te gaan, er dreigt nl. gevaar.   Welk gevaar?  Mogelijk dat Venry eerst nog wat moet bij leren, zodat hij zelfverzekerd tevoorschijn kan komen.  De priesters kunnen niet verdragen dat ze vorderingen maken.  

Venry voelt dat Dectar zijn gevoelsleven heeft afgesloten.  Waarvoor?   Voor de brutale be´nvloeding van de priesters. Dectar neemt Venry mee naar een vogelkooi en geeft daar een demonstratie van een vogeltje wat hij tot zich roept en die dan op zijn schouder plaats neemt.  Venry probeert het ook maar lukt niet. Dectar legt hem uit hoe het werkt.   Je moet zeer sensitief (buitengewoon gevoelig) zijn en de gevoelens van zoĺn vogeltje overnemen., zodat je in feite zelf dat vogeltje wordt. Vervolgens concentreer je je op dat vogeltje en verlangt dat het op je schouder komt te zitten of wat dan ook.   Het vogeltje doet dit dan.  Dus eerst éénmaken, geheel éénzijn en daarna je instellen op wat je wenst.  Venry probeert het en het lukt hem nu ook, maar stelt vast dat hij zich nu ontzettend moe voelt. Hij vraagt aan Dectar hoe dat komt, deze geeft als antwoord:  

Blz.  72  Je bent niet gewend op volle krachten te denken. Mensen die op volle krachten denken en voelen zijn heel spoedig uitgeput.  Al die andere mensen leven op halve krachten, dat halfwakend bewustzijn is.    We zijn het er met zijn allen over eens, dat de mens maar een heel klein percentage van zijn denkvermogen benut.   Is dit luiheid?   Is dit moeheid?   De hersens zelf zijn fysisch en vergaan na onze stoffelijke overgang, maar ze hebben wel een taak zo lang we hier op aarde leven om zoals een radiostation alles in zich op te nemen en door te sturen naar ons zenuwenstelsel.  Iemand die blind wordt, die zijn andere zintuigen ontwikkelen zich des te meer, hij gaat beter horen, ruiken, voelen,  etců    Gedachten zijn krachten, Dectar vertelt Venry dat men door concentratie in staat is om bijvoorbeeld de tempel te laten inzakken.  

De wetenschap heeft vastgesteld dat onze hersens maar voor een klein percentage gebruikt worden, pakweg voor 15% meen ik me te herinneren.  Ik vraag me af heeft dit er ook iets mee te maken, dat wij mensen zo weinig moeite doen om echt te denken?  We weten dat onze hersens een ontvangststation zijn, waarvan alle impulsen leiden naar ons zenuwstelsel wat daarop dan weer reageert, maar dit is het fysische gedeelte uiteraard.  

Hoe zit het met die goochelaars van tegenwoordig, die ene die over water kan lopen en tegen een steile muur omhoog zonder hulp van mensen?   En met die man die met leeuwen speelt alsof het honden zijn?   Hoe konden die priesters Dectar half vleugellam maken?   Ook door toepassing van de kosmische wet van sensitiviteit, concentratie en sterke wil.   Wonderen bestaan in werkelijkheid niet, wie de kosmische wetten kent kan alles verklaren!   Best mogelijk dat die goochelaars van tegenwoordig die gave ook bezitten, moet eigenlijk wel, anders zou zoĺn jongen niet over het water kunnen lopen of tegen een muur op kunnen klimmen.  In India zijin er ook goeroeĺs die zich levendig laten begraven en er na een bepaald aantal dagen ook levend weer uit komen, dat is ook zo iets.   

De eerste proef Blz.  73 Dectar haalt Venry op om naar de tempel van Isis te gaan en naar de priesters die aldaar aanwezig zijn.   Er zijn wel 7 hogepriesters waarvan er een aan het hoofd staat.  Samen met de Farao regeren zij het land.   Ze kenmerken zich door allerlei bijzondere gaven, zoals kruidenkenner, chirurg,

godsdienstleraar, genezer, kennis van goed en kwaad.  Ze kunnen wilde dieren tam maken,  van slangengif honing maken,  vogels tot zich roepen,  enzů alles door hun gevoel en sterke wil en concentratie 

Blz. 74 De priesters kunnen uittreden en terug in hun lichaam hebben ze dan alweer een en ander bijgeleerd op geestelijk vlak.   Bereikte een leerling bijzondere dingen, dan was het de meester die het tot stand had gebracht.    Een bewijs dat ze de eer naar zichzelf toetrekken, wat er van getuigt dat ze toch nog niet zo hoogstaand van karakter zijn, lijkt mij.    Wat vinden jullie daarvan?  Waren het hoogstaande karakters zouden ze iemand niet half vleugellam maken, wat in feite voortkomt door hun angst voor Dectar, om te voorkomen dat hij hen zou overheersen qua gevoel. 

Het onderzoek naar Venry, reikt nog verder dan afdalen in zijn diepste innerlijk, hij moet zich zelfs uitkleden en naakt voor hen verschijnen.  Daar ze hem indringend aankijken, voelt Venry walging in hem opkomen, maar tegelijkertijd voelt hij dat er iemand  hem helpt en dat er warmte en rust in hem komt. Hij voelt zich nu ook opgenomen in het Heelal.   Door wie wordt hij geholpen?  Waarschijnlijk door zijn moeder, die aan gene zijde een lichtgeest is.  

Blz.  75 De priesters proberen Venry te doorgronden en vooral zoeken ze hoe zijn vorige levens geweest zijn.   Blijkbaar lukt dit niet naar hun wens.  Voor Venry is dit een openbaring voor hen echter onverklaarbaar.   Komt dit omdat Venry qua gevoel ver boven hen staat?   Waarschijnlijk  wel, hierdoor kan hij hen op afstand houden, eveneens door hetgeen hij reeds geleerd heeft van Dectar.  

Dectar voelt aan dat er storing is en vraagt aan Venry  of hem iets hindert.  Venry antwoordt dat alles OK is, waarop Dectar hem zegt:  "De meesters willen dat je geheel jezelf blijft.ö   Dat valt niet in goede aarde bij de priesters  de hogepriester kijkt hem afschuwelijk aan en Dectar krijgt hierdoor een geestelijke knauw.  Alweer kun je hieruit opmaken dat die priesters dan wel veel gaven hebben maar qua instelling rotkarakters zijn, om Dectar hier op deze manier te behandelen.   Venry sluit zijn gedachten zoveel mogelijk af, want wil niet dat die priesters hem doortasten. 

Blz.  76 Venry merkt dat de priesters hem niet kunnen doorgronden, zij kunnen met hun gevoelens niet dieper gaan dan de ontwikkeling van hun eigen zelf blijkbaar.  En als ze al geholpen worden is het door duistere geesten.  Venry staat boven hen wat gevoel betreft en wordt wel geholpen door een lichtgeest en ook beschermd.   Het wordt Venry steeds duidelijker dat hij zich kan splitsen.  Wat moeten we verstaan onder dat splitsen?  Dat hij kan uittreden en er voor zorgen dat ze niet in zijn aura kunnen doordringen. Dit uiteraard mede onder bescherming  van een geest die hem  welgezind is.   

Blz.  77 Eén honderdste van mijzelf  was hier aanwezig en vertegenwoordigde Venry, maar de andere 99% was zoek, leefde in de ruimte.   Zo omschrijft Venry dus zijn uittreden.  Hij wordt hierbij geholpen door geesten en ook door zijn eigen moeder, ook als geest zijnde,  want ze is overleden.   Er treedt een disharmonische toestand op omdat er tegenkrachten op hem inwerken en die tegenkrachten komen van uit de priesters maar mogelijk ook van gene zijde, het is in feite een strijd op leven en dood.  Venry wil zich als instrument beschikbaar stellen om anderen te dienen.  

Hij moet nu van de priesters  een proef doen met een vogeltje, wat hij reeds eerder van Dectar heeft geleerd.  Hij concentreert zich op het vogeltje, maakt zich één met het gevoel van het vogeltje en legt het zijn wil op.  Hij voelt dat het vogeltje naar hem luistert. 

Blz.  78 Uiteindelijk luistert het vogeltje toch niet meer naar hem en neemt een priester het over, die het vogeltje dwingt terug in zijn kooitje te vliegen.  

Deze proef mislukt dus voor Venry, onder invloed van een geest die de priesters wil misleiden, zodat ze geen vat krijgen op de gevoelens van Venry.   Blijkbaar zijn er al vele leerling priesters  krankzinnig geworden , werden verjaagd en vernietigd.   Ze zijn dan wel priesters  in de tempel  van Isis, met "gavenö,  die echter verkeerd zijn en voor het negatieve worden ingezet.  Hoe komt het dat deze priesters nog zo negatief zijn ingesteld?  Ze zijn met het occulte bezig en hebben contact met duistere geesten van gene zijde. 

Blz.  79  Hoewel de priesters met hun gevoelens met elkaar verbonden zijn, wat voor Venry zichtbaar wordt door een verlicht snoer, wordt hun onderling contact verstoort, waardoor twijfel ontstaat.  Venry  ziet een doorschijnende plek in dat snoer,wat zich later weer herstelt.   Ondanks  alles wordt Venry aangenomen als leerling-priester.  Waarom nemen ze hem toch aan als leerling-priester?  Waarschijnlijk omdat ze wel aanvoelen dat hij begaafd is en ze eventueel nog wat van hem kunnen leren, wat ze wel niet zullen bekennen, want daar staat hun hoofd te hoog voor.  Ze hielden zich bezig met het occulte, sensatiezucht ook?    Het occulte komt nog steeds voor, voornamelijk nog in de rimboe bij de primitieve mensen, bijgeloof hoort er ook bij.   Een Albino loopt het risico dat hij de handen worden afgekapt, omdat men denkt dat dit hen beschermd tegen boze geesten,  etců Ook voodoo praktijken zijn nog aan de orde van de dag.   Zo zitten er bijvoorbeeld boze geesten in een pop en indien ze je haten kunnen ze die negatieve invloed op jou overbrengen.   Het is dus altijd goed een bescherming om je heen te "bouwenö  zodat je niet bereikbaar bent, dat moesten Dectar en  Venry ook doen ten opzichte van de priesters.   

Blz.  80 Dectar begrijpt dat er gevaar dreigt. De priesters, ook wel meesters genoemd, kunnen je gedachten  telepathisch volgen en als het hen niet aanstaat  volgt er straf.   Die priesters zijn in feite heel erg achterdochtig.   Dectar raadt Venry aan zich zoveel mogelijk af te sluiten en proberen om aan niets te denken, zodat ze zijn gedachten ook niet kunnen opvangen.  "Bouw een muur van concentratie om je heenö,  raadt hij Venry aan.  Dectar zowel als Venry worden beschermd vanuit gene zijde en zijn dan volledig één.  

Blz.  81 Dectar waarschuwt Venry voor het gevaar.  Hij raadt Venry aan om zich te concentreren op hem, zodat ze elkaar steeds goed aanvoelen.  De priesters zijn in staat om op verre afstand je te be´nvloeden en te doen net alsof zij Dectar zijn.    Dectar kent de geheimen van deze tempel, want dient de goden al 30 jaar, zoals hij het uitdrukt.  Dectar weet dat Venry ooit in staat zal zijn de magische verbinding van de priesters onderling te vernietigen, want eeuwenlang leven ze al in duisternis.   Het zijn dus allemaal re´ncarnaties uit de duistere sferen, vandaar dat deze priesters zo negatief en achterdochtig ingesteld zijn. Ze noemen zich priester, maar in feite houden ze zich bezig met het occulte en de sensatie die daaraan vast zit en laten zich volop be´nvloeden door demonen of sommigen zijn misschien wel bezeten van duistere geesten.   

Blz.  82   Dectar raadt Venry aan om samen met hem  één te zijn in gevoel, zodat ze dan bestand zijn om de verkeerde invloed van de priesters  te ontwijken, waardoor ze geen of minder invloed op hen kunnen uitoefenen.   Venry voelt dat Dectar in hem komt, in zijn aura dus.   Dectar kan zich qua gevoel  één maken met een ander wezen, het is ook daardoor dat hij zijn wil kan opleggen aan een ander.  Samen dienen ze als instrument voor gene zijde, maar zijn onbereikbaar voor de invloed van de priesters. 

Blz.  83 De priesters kunnen alles zien en voelen, ze zijn dus helderziende en voelende.  Dat is niet erg als dit alles ten goede wordt ingezet, maar is helaas niet het geval.   Daarom moeten Dectar en Venry heel voorzichtig zijn, alleen al het feit dat zij andere bedoelingen hebben die geestelijk van een hoger niveau zijn, stoort de priesters en wakkert hun jaloezie aan, wat voor Dectar en Venry vernietiging kan betekenen.   Zo mag Venry, bijvoorbeeld niet eens denken aan zijn ouders, hij moet zich alleen maar concentreren op het priesterschap en hetgeen daarvoor nodig is.  Dit alles stoort

Dectar en Venry.  Als straf worden zulke leerlingen door de meesters  (Priesters) gemarteld, mismaakt, voor de wilde dieren gegooid,  etců  Venry en Dectar moeten dus leren zich af te sluiten zodat ze voor de gevoelens van de priesters onbereikbaar zijn.   Dectar zowel als Venry begrepen dat zij er voor moesten zorgen dat de tempel van Isis gezuiverd werd van duistere invloed en dat ze hiervoor gere´ncarneerd waren, ook dat ze hierbij werden geholpen, maar door wie?   






Google Analytics Alternative