DE WETTEN SPREKEN. 
Een geheimzinnige gebeurtenis heeft de afgelopen weken sterk de publieke aandacht getrokken. Met grote kopletters vermeldden de dagbladen, dat er zich bij een orkestrepetitie in Enkhuizen het volgende, zonderlinge verschijnsel had voorgedaan: De musici waren juist begonnen aan het laatste oefennummer, een werk van Beethoven: "Die Ehre Gottes aus der Natur", toen de dirigent, de heer Gerard H. Boedijn, plots aftikte. Hij verklaarde niet verder te gaan, terwijl hij de voorzitter en de naderbij komende orkestleden wees op iets in de partituur. Voor de ongelovige blikken van deze mensen rees uit het papier van de Beethoven partituur een mannengezicht op. "In den beginne was er niets ongewoons", zo deelde de heer Boedijn later mede, dat wil zeggen, dat we de gehele avond zeer geconcentreerd hadden gerepeteerd en ook bij het slot bleef dit het geval.

Plotseling, we waren op de rechterpagina gekomen, merkte ik, dat op het linkervlak een vlek ontstond, die naar beneden uitliep. Op dat ogenblik waren we de plaats, waar de vlek ontstond, ongeveer 48 seconden gepasseerd: Ik heb dat later aan het aantal maten kunnen uitrekenen. De vlek dijde uit en de contouren van een kop werden zichtbaar. Ik moet de armen toen hebben laten zakken, de voorzitter geroepen hebben en gezegd hebben niet verder te kunnen gaan. De voorzitter had verwonderd naar de partituur gekeken en opgemerkt: "Er geschiedt hier iets vreemds". Inmiddels waren ook de andere orkestleden naderbij gekomen en hadden zich om de lessenaar geschaard. Terwijl zij toekeken werd de tekening op het helderwitte papier groter en steeds duidelijker. Binnen de contouren tekenden zich ogen, neus en mond af. De werking op het papier duurde anderhalf tot twee minuten, na dat tijdsverloop stond er een mannenkop, waaraan niets meer veranderde. De heer Boedijn deelde nog mede, dat, van het begin dezer manifestatie af, door zijn beide armen een sterke elektrische stroom ging, die van zijn vingertoppen naar de schouders. liep.

Dit, verzekerde hij, veroorzaakte een vrij pijnlijk gevoel, dat in kracht afnam en eerst na twintig tot vierentwintig uur geheel verdween. Toen de dirigent de armen liet zakken, dachten de musici aanvankelijk, dat hij onwel was geworden. Hij moet nog van bril verwisseld hebben om de partituur van dichterbij te bezien; zelf kan de heer Boedijn zich dit echter niet herinneren. De speciale verslaggever van "Parool", waaruit wij dit merkwaardige gebeuren citeren, heeft de partituur kunnen bekijken. "Het papier was zeer zindelijk", zo constateerde hij. "De tekening staat op het eerste blad, ongeveer te halver hoogte en iets naar rechts op het blad. Ze is heel zwak, schimmig zou men kunnen zeggen, als was ze met een met potloodzwart beduimeld stukje vlakgom tot stand gebracht. De ogen echter zijn vrij felle stipjes, die vlak boven een notenbalk staan. De hoogte van de tekening is ongeveer drie centimeter. Te spreken van een Beethoven kop is overdreven. Van een uitgesproken gelijkenis is geen sprake. De heer Boedijn, die zich, naar hij verklaarde, nooit met spiritisme of parapsychologie heeft beziggehouden. is niet van plan de partituur nog te gebruiken.

Evenmin wil hij de partituur ter stofbepaling afstaan. De mening van de parapsycholoog, Dr Tenhaeff: Er wordt naar dit mysterie thans door Dr Tenhaeff, lector in de parapsychologie aan de Rijksuniversiteit, een diepgaand onderzoek ingesteld. Voor een definitief oordeel acht deze het tijdstip nog niet gekomen. Op grond van de rapporten, die hij ter bestudering kreeg, is hij echter geneigd met de grootste voorzichtigheid aan te nemen, dat hier paranormale verschijnselen in het spel zijn geweest. Zou dit inderdaad het geval zijn, dan zijn die te zoeken in de richting van zogenaamd direct schrift. Ongelukkigerwijze zo deelde hij mede, is dit juist een terrein, waarop de parapsychologie nog niet heel ver gevorderd is en waarvan men eigenlijk nog betrekkelijk weinig afweet. Spiritistische verschijnselen kon Dr . Tenhaeff in dit geval niet zien. Er zou veel meer sprake zijn van een verschijnsel, dat uit de geest van de heer Boedijn en zijn orkestleden, die immers met overgave en inspanning musiceerden, voorkomt. Een massa hallucinatie achtte Dr Tenhaeff uitgesloten. Te veel onbevooroordeelde personen hebben in alle nuchterheid het verschijnsel waargenomen. Het oordeel van Meester Zelanus: Hoe zeer dit verrassende en merkwaardige verschijnsel de gemoederen bezighoudt moge ook nog blijken uit de vele brieven, die "Evolutie" naar aanleiding hiervan...ontving en waarin men het oordeel van Meester Zelanus verzoekt. De vraag werd ook gesteld op een der Inwijdingszittingen ten huize van het Genootschap.

Meester Zelanus antwoordde:
Wat u in Enkhuizen is geschonken, verklaarde ik al in mijn boeken over de occulte wetten, "Geestelijke Gaven", als direct schrift. Wanneer ge daarin leest over de geestelijke fotografie, de materialisatie en de dematerialisatie, kent u ook de verklaring van dit occulte gebeuren. Want dit is het: Een occulte manifestatie, door onze, astrale, wereld tot stand gebracht. Ik kan er avonden aan wijden, maar in het kort geschiedde er dit. Het verschijnsel kon worden opgebouwd, doordat de astrale Meester, die er voor verantwoordelijk is, aan de drukinkt, het notenschrift, de levensaura ontnam. Aura is de fijne, voor u onzichtbare, want astrale stof, die elk lichaam, elk voorwerp bezit, of het zou uiteenvallen. Deze krachten werden verbonden met die, welke aan de dirigent en enkele van zijn medespelenden onttrokken werden. Hierdoor kon de astrale persoonlijkheid zijn verschijnsel verdichten en afdrukken. Wanneer u een lei met een griffel beschrijft, dan is deze griffel voor u een stoffelijk middel om uw doel te bereiken. Hier ontbrak dit stoffelijk middel echter geheel en was de werking zuiver astraal. Er zijn vele wetten, die ge moet kennen om dit verschijnsel geheel te kunnen verklaren, maar zoals gezegd, die leest ge in "Geestelijke Gaven". De gespeelde compositie trok de schepper er van aan en deze hielp de Meester bij de manifestatie.

De pijn van de dirigent  en zijn plotselinge, kortdurende geheugenstoornis worden verklaard door het wegtrekken van zijn levensaura. Hij voelde dit van het centrale zenuwstelsel uit. De astrale Meester wilde het proces kort en krachtig doen verlopen, waardoor de benodigde aura snel en als het ware met een schok werd ontnomen. Dit gaf de dirigent een pijnlijk gevoel, wat hij nog uren er na voelde. Het had ook langzamer en minder fel gekund, maar dan had hij weken het bed moeten houden om de uitputting, die dan gevolgd was, te boven te komen. Ik kan u nog zeggen, dat u in de toekomst meer van dit soort verschijnselen zult beleven. En deze zullen zoals hier, let wel, buiten de media om geschieden! In de eerste plaats, omdat de eerste zich makkelijker laten overrompelen, wat dit soort manifestaties ten goede komt, en in de tweede plaats, omdat verschijnselen door "buitenstaanders"- als ik het zo eens zeggen mag teweeggebracht, meer tot uw sceptici spreken. Eens zullen ook zij door die onloochenbare bewijzen van het lichamelijke voortbestaan na de dood worden overtuigd. Nog eens, deze uitleg is beknopt en daardoor onvolledig: Laten uw geleerden mij de kans geven hun onwetendheid op dit terrein van de paranormale verschijnselen weg te vagen!
Meester Zelanus.   









Google Analytics Alternative