EEN WONDERBAARLIJK MOMENT.
Op 31 maart 2010 is mijn zuster plotseling overleden.U weet allen wel hoe dat de eerste dagen daarna gaat, er spelen allerlei gedachten door je hoofd. Ik moest nog een paar gedichten voor de begrafenisdienst maken en daar was ik druk mee bezig. Dit had tot gevolg, dat ik een paar nachten slecht heb geslapen. Wat doe je dan vaak, je gaat het bed maar weer uit om iets te drinken of op een andere manier wat afleiding te zoeken. Zo verging het mij dus. Ik ging uit bed, heb een borrel gepakt en een sigaretje aangestoken. 
Ik wil ook nog even vermelden, dat ik vaak ľ als ik bij haar op bezoek kwam -- -praatte over de boeken van Jozef Rulof. Zij was vooral ge´nteresseerd in het leven na de dood.Er branden in het donker in de woonkamer nog een paar kaarsjes, verder was het helemaal donker.

Toen ik mijn sigaret uitdrukte, bleef er een gloeiend topje van de sigaret in de asbak liggen, wat meestal snel dooft. Na ongeveer 10 seconden hoor ik opeens een lichte tik, net het geluid van een aansteker. De asbak stond een halve meter van me vandaan. Op hetzelfde moment voelde ik het heel warm worden op mijn pyjamabroek. Het vuurbolletje lag daar te gloeien. Mijn pyjamabroek is van 90% polyester, dus u kunt wel nagaan wat er dan gebeurt, want polyester smelt zo weg. Ik heb het vuurtje van me af gegooid, het kwam op een wollen vloerkleed terecht, waar ik het ook weer snel heb afgegooid en daarna op het laminaat heb uitgetrapt.


Meteen daarna heb ik hardop gezegd: "Lieve zus van mij, ik weet wel dat je nog leeft en van zulke grappen ben ik niet gediendö. Misschien heeft ze mij op deze manier ook wel kenbaar willen maken, dat ik gelijk had over Jozef Rulof.De volgende dag hebben we het vloerkleed en de pyjama grondig nagekeken, maar er was helemaal niets te zien. Dat was mijn wonderbaarlijk moment.
Henk Roesink.








Google Analytics Alternative